شهر مجازی کاشان

حبیب بن موسی

این بقعه واقع در کوی پشت مشهد کاشان است و از زیارتگاه های معتبر و قـدیمی  ایـن  شـهر  بـه  شـمار  می رود. پیشینه اولیه این بقعه به دوره سلجوقی بازمی گردد، ولی چارچوب کلی بنـای  باقیمانـده  امـروز  از دوره ایلخانان است و در زمان های صفویه، زندیه و قاجار، مرمت و توسعه یافته و بر تزیینات و متعلقـات  آن افزوده شده است. 

بناى قدیمى بقعه متشکل از گنبد کاشی کاری معرّقّ، دو گلدسته، صحن، رواق، حجره و … ایوان هـای  طرفین بوده است. از نوشته های روی محراب کاشی متعلق به این مرقد که اکنون در مـوز ه ایـران  باسـتان  به شماره ۳۲۸۹ نگهداری می شود (در قسمت پایین آن بعد از سوره اخلاص تاریخ ۶۶۷ و در کتیبـ ۀ بعـد  از سوره القدر تاریخ ۶۷۰ خوانده می شود.) چنین برمی آید که بنای اولیه ساختمان این بقعه در سـده هـای  شش و هفت هجری آغاز گشته و در زمان صفویه مرمت و توسعه یافته و بـر  تزیینـات  و متعلقـات  آن هـا  افزوده شده است. (نراقی، آثار تاریخی شهرستان های کاشان و نطنز، ۱۰۸) 

اما بناى نوساز آن هم مجموعه اى است از گنبد، گلدسته، صحن، رواق، حجره و ایوان های جـانبى  کـه  با بناى قدیمى تفاوت کلى دارد. رواق و حجره هایی که صحن را احاطه کرده به صورت دوطبقـه  هسـتند .

هر یک از حجره ها به آرامگاه اموات طایفه ها و خانواده هاى علما، بزرگان، مشاهیر ازجملـه  سـید محمـد  تقى پشت مشهدى و آقا میرسیدعلی یثربى اختصاص دارد. این بنـا  در تـاریخ  پـانزدهم  آذر ۱۳۱۴ ش. بـا  شماره ۲۳۷ به ثبت آثار ملی ایران رسیده است. خارج از زیارتگاه مسجدی تاریخی با تزیینات معماری بسیار زیبا موسوم به »مسجد جامع حبیب موسی« قرار دارد.