شهر مجازی کاشان

غیاث الدین جمشید کاشی

نـام کامـل ایـن دانشمند، غیاث الدین جمشید بن مسعود بن محمود طبیب کاشـانی اسـت. کاشـانی در بـین مورخـان بـه الکاشی نیز معروف است. استفاده از این نام باعث شده است که برخی او را عـرب و نـه ایرانـی در نظـرگیرند. اولین تاریخ شناخته شده برای فعالیت علمی کاشانی سال ۸۰۸ قمری، زمانی اسـت کـه در کاشـان اولین دنباله از سه ماه گرفتگی را نشان داد. در سال ۸۰۹ قمری کاشانی اولین کتابش، نردبام آسمان را کـه در آن نحوه محاسبۀ فاصله و حجم اجرام آسمانی بیان می کند، کامـل کـرد. در سـال ۸۱۶ قمـری  دومـینکتابش زیج خاقانی را که در کاشان نوشته بود، کامل کرد و به منظور برخورداری از کمـک مـالی سـلطانالغ بیـگ، فرزنـد شـاهرخ و نـوه تیمـور از پادشـاهان تیمـوری کـه در بـازه زمـانی ۸۱۲ تـا ۸۵۳ قمـریحکم فرمایی می کرد، به وی اهدا نمود. کاشانی در مقدمۀ این کتاب از زندگی در فقر خود کـه بـه هنگـامحل مسائل نجوم داشته است، شکایت می کند. 

الغ بیگ در سال ۷۹۶ خورشـیدی ، مدرسـه ای را در سـمرقند تأسـیس کـرد کـه در آن زمـان یکـی ازبزرگ ترین مؤسسات در جهان محسوب می شد. زمانی که الغ بیگ در سال  ۷۹۶ خورشیدی ،کاشـانی را بـههمراه سایر ستاره شناسان برای کار در دربار سلطنتی به سمرقند دعوت کرد، کاشانی موفق شد از حمایت مالی مطمئنی برخوردار گردد. در سمرقند، کاشانی از مهمان نوازی عالی و حمایت سلطان برخـوردار شـدو با جدیت به تولید علمی خود ادامه داد.